وصایاى حضرت
حضرت زهراء مظلومه علیها السلام ، آن سرور زنان در آخرین لحظات عمر خود، به همسرش امیرالمؤ منین ، امام علىّ علیه السلام خطاب كرد و چنین اظهار نمود:
یا علىّ! تو خود گواهى كه در دوران زندگى از من دروغ و خیانتى سر نزده است ، در تمام مسائل و جریانات گوناگون زندگى ، من با تو مخالفتى نداشته ام ، بلكه همیشه در تمام لحظات سعى كرده ام كه یار و یاور تو بوده باشم .
اكنون از تو مى خواهم ، چنانچه بعد از من خواستى همسرى برگزینى ، اءمامه دختر خواهرم را انتخاب نمائى ، كه او براى فرزندانم چون مادرى دلسوز و مهربان است .
تابوتى برایم تهیّه كنید و جنازه ام را درون آن قرار دهید تا هنگام تشییع ، بدنم پنهان و پوشیده باشد و حجم بدنم مورد دید افراد و توجّه نامحرمان قرار نگیرد.
هنگامى كه شب فرا رسید و افراد، در خانه هاى خود خوابیدند، جنازه ام را حمل و تشییع كنید، تا اشخاصى كه بر من ظلم كردند و حقّ ما را غصب نمودند، در تشییع جنازه ام شركت نكنند، چون كه آنان دشمن من و دشمن رسول خدا هستند.
اجازه ندهید، آن هائى كه بر ما ظلم كرده اند و كسانى كه تابع ایشان شده اند بر جنازه من نماز بخوانند.
سپس افزود: اى پسر عمو! وقتى روح از بدنم خارج شد و خواستى مرا غسل دهى ، بدنم را برهنه منما، چون كه من خود را شسته ام .
و مرا پس از غسل ، از باقیمانده حُنوط پدرم ، رسول اللّه صلّلى اللّه علیه و آله ، حُنوط كن .
و خودت به همراه دیگر نزدیكان و یاران باوفا، نماز را بر جنازه ام اقامه كنید.