مهمّ تر از دعا براى تعجیل فرج حضرت مهدى ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف ـ ، دعا براى بقاى ایمان و ثبات قدم در عقیده و عدم انکار آن حضرت تا ظهور او مى باشد؛ زیرا مردن، تنها قطع حیاتِ دنیاى چند روزه ى فانى است؛ اما بیرون رفتن از عقیده ى صحیح، موجب هلاکت ابدى از حیات جاوید آخرت و خلود در جهنّم است،

لذا حضرت امیر ـ علیه السّلام ـ در لیلةُ المَبیت از رسول اکرم ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ مى پرسد:
«أَفِى سَلامَةٍ مِنْ دِینِى؟»(۱) آیا دین من سالم خواهد بود؟

یعنى از استقامت در دین و ثبات ایمان و عقیده تا مرز شهادت را که از خود شهادت بالاتر است، از آن حضرت سؤال مى کند.
این دعا خیلى عالى است که دستور داده شده است در زمان غیبت خوانده شود، که:
«یا أَللّه  یا رَحْمانُ یا رَحِیمُ! یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ، ثَبِّتْ قَلْبِى عَلى دِینِکَ.»(۲)
اى خدا، اى رحمت گستر، اى مهربان، اى گرداننده ى دل ها، دل مرا بر دینت ثابت و استوار بدار.