در زمان شیخ مفید (ره) مردی روستایی به نزد ایشان می رود و می پرسد بانویی باردار از دنیا رفته و فرزند او در شکمش زنده است. آیا او را به همان حال دفن کنیم؟ شیخ می گوید: «آری او را دفن کنید.» چون باز می گردد سواری با شتاب پیش می آید و می گوید: «شیخ می گوید شکم زن را بشکافید و فرزند را بیرون بیاورید بعد او را دفن کنید.» پس از مدتی مطلب برای مرحوم شیخ مفید (ره) روشن می شود و می فهمد این تصحیح از ناحیه مقدس امام زمان (ع) بوده است. به همین جهت در خانه خود می نشیند و می گوید: «حال که ما در بیان احکام شرعی خطا می کنیم همان بهتر که دیگر فتوا ندهیم.» آنگاه از ناحیه مقدسه حضرت صاحب الامر (عج) توقیعی برای او صادر شد: «بر شما است فتوا دادن و بر ماست که نگذاریم شما در خطا واقع شوید.» با صدور توقیع بار دیگر شیخ مفید (ره) به مسند فتوا می نشیند.(2)